شب « قدر» است بيا قدر بدانيم كمي

خانهء دل ز گناهان بتكانيم كمي

شعله افتاده به ملك دلم از فرط گناه

دوست را از دل اين شعله بخوانيم كمي

روح را صيقل آيينه دهيم از دل و جهان

آه را تا ملكوتش برسانيم كمي

عهد بستيم و شكستيم بسي، كاش كه ما

بر سرعهد، وفادار بمانيم كمي

پوشه از بار گناهان شده پر حجم، بيا

رمضان است به آتش بكشانيم كم

بنشانيم نهالي به اميد ثمري

چشمه از چشم به پایش بدوانيم كمي